เอาเรื่องไรดีล่ะ อ๋อเอาเรื่อง ตอน ม.6 ดีกว่า ตอนที่ไปเข้าค่าย ร.ด. ที่เขาชนผม งงล่ะดิ ที่จริงแล้วเขาเรียกเขาชนไก่ 5555 เรื่อมวันแรกเลยก่อนเดินทาง ผมเครียดมากเลยเพราะผมไม่อยากไปเท่าไหร่ แค่ไปเข้าค่ายลูกเสือ 3 วันผมยังเบื่อเลย แต่นี่ตั้ง 5 วัน คงจะบ้าตายชัก ใช้เวลาเดินทางประมาณ 4 ชั่วโมง นั่งจนเมื่อยตูด พอไปถึงเขาก็ให้ไปเคารพสักการะผู้ที่ก่อตั้ง ร.ด. เมื่อเสร็จแล้วพวกเราก็เดินทางไปที่พักของเรา ซึ่งที่พักนั้นก็จะเป็น เต๋นพื้นไม่มีอะไรลองเลยมีแต่ดิน ซึ่งทางครูฝึกฏ้ให้หาคู้จับบัดดี้กันดีนะที่ผมได้เพื่อนโรงเรียนเดียวแถมเรียนห้องเดียวกันอีก (ดีใจจัง)  พอเราเก็บของเสร็จแล้วเราก็ตั้งกองทัพเตรียมที่จะบุก เราต้องไปฐานยิงปืนซึ่งใช้เวลาเดินทางประมาณ 10 กิโลได้มั้งไม่ได้โม้ด้วย เมื่อไปถึงเขาก็แบ่งออกเป็ญ 3 ฐาน ฐานแรกที่ผมได้ก๊คือ ฐานที่สอนวิธีการเล็งการใช้ปืน ฐานที่สองจะสอนเกี่ยวกับท่าต่างๆๆในการยิง ส่วนฐานที่สามนั้นจะให้เราไปตรงสนามยิงปืนเพื่อฝึกการเข้าประจำที่ยิง ฝึกการใส่กระสุน พอฝึกเสร็จก็ให้เดินทางกลับมาที่ค่ายด้วยความเหนื่อยล้า พอถึงที่พักก็มานั่งกินอาหารแต่ต้องขอชมว่าอาหารที่ทำมาให้กินก็ถือว่าดีเลยเชียวแหละ แล้วพวกผมก็ไปอาบน้ำ นี่แค่วันแรกผมคิดว่ามันสบายแฮะ แค่ 5 วันอย่างนี้ทนได้ แต่ใครจะไปรู้ล่ะว่าวันข้างหน้าจะเป็นอย่างนี้

     วันที่สอง หลังจากที่วันแรกเราได้ฝึกการยิงมาแล้ว วันนี้เราก็ต้องไปสอบยิงปืน เราต้องออกเดินทางในเวลาประมาณตี5 ยังมืดอยู่เลยอะ บางคนก็หลับตาเดินสงสัยคงง่วงมั้ง ส่วนผมเกิดมาเก่งไม่ง่วงหรอก พอไปถึงสนามยิงก็ต้องรอต่อเข้าคิวยิงปืน นานพอตัวเลย พอผมเป็นคนบรรจุกระสุนผมก็ได้ยิงเสียวปืนของคนยิง เอ๊มันไม่เท่าไรหนิเสียงแค่นี้ก็เหมือนเสียงที่ยิงในศูนย์ ร.ด. (แต่ที่นี่เขาใช้ปืนที่แรงกว่า ส่วยที่ศูนย์ ร.ด. เขาใช้ปืนที่เบากว่า) พอถึงคิวผมเป็นคนยิงเขาให้ยิงคนละ 15 นัด เป้ายิงประมาณ 25 เมตร พอผมเกี่ยวไกปืนยิงนัดแรก ดังปั้ง เท่านั้นแหละ สดุ้งไปเลยมันเป็นอะไรที่เสียงดังมากแบบว่าดังจนลมออกมาทางหูเลย ทำไงได้ล่ะท่ายิงต้งเอาปืนแนบหู (เกิดเป็นผู้ชายต้องมีใจอดทน) อยากรู้เปล่าผมยิง 15นัดเข้ากี่นัด จะบอกให้รู้ว่าคนอย่างผมเนี่ยชอบต่อให้ 15 นัด ยิงได้ตั้ง 1นัดแหน่ะ ห้ามหัวเราะนะ 1 นัดของผมเนี่ยนะเข้าตรงกลางเปะๆเลย ก็บอกแล้วไงว่าผมชอบต่อให้ พอยิงเสร็จแล้วพวกเราก็กลับไปยังที่พักกินข้างเที่ยง พอบ่ายเราต้องไปเดินทางตามฐานต่างๆ เช่นว่า ปีนกำแพง โหนเชือก พอเสร็จจากฐานนี้แล้วก็ต้องเดินขึ้นไปบนเขาชนไก่ สูงมากเลย แต่ด้วยความเก่งของผมยังไงก็ถึงแต่เกือบตาย ขาลงค่อยสบายหน่อย พอถึงที่พักผมเตรียมตัวที่จะอาบน้ำ ต้องตะลึงกับรองเท้าแตะของผมมันหายไปไหน ใครมันเป็นคนเอาไปกันนนี่ช่างทำเราได้ลงคอ ทำให้ผมต้องเดินเท้าเปล่าไปอาบน้ำ ดู๊ดูมันทำกับผมได้ พอประมาณ 3 ทุ่มก็มีการเรียกรวมพลกันแล้วครูฝึกก็บอกว่าพรุ่งนี้เราต้องเดินทางไปที่อื่น และนอนพักแรมที่อื่น

      วันที่สาม เราก็ต้องตื่นกันเร็วจริงๆ แต่ผมกับเพื่อนดันไม่ตื่นจึงต้องไปในสภาพน้ำยังไม่อาบฟันยังไม่แปรงเลย เราต้องเดินทางไกลพอสมควรแล้วต้องแบกสันพาระไปด้วยเพราะว่าคืนนี้เราต้องไปพักแรมที่อื่น พอไปถึง ก็มีการแบ่งตามฐานถ้าจำไม่ผิด น่าจะมีฐาน1 วิ่งจู๋โจม ต้องพรางหน้าด้วยทั้งวัน ฐาน2 เป็นฐานการพรางตัว ฐาน3 เป็นฐานกลางใช้ชีวิตอยู่ในป่า   พอถึงตอนเย็นพวกเราต้องทำกับข้าวกินเอง ต้องไปหากิ่งไม้มาจุดไฟ กว่าจะได้กินเกือบตายข้าวก็ไม่สุก ไม่หร่อยเลยแต่ต้องกิน พอตกกลางคืนก็มีการรวมพลเพราะว่าพวกเราต้องเดินทางป่าในเวลากลางคืนตอนแรกนึกว่าจะต้องเดินนานที่ไหนได้ 5 นาทีก้เดินเสร็จแล้ว หมดหนุกเลย  แล้วเราก็นอนกันทุ้งในสภาะที่ไม่มีน้ำอาบเพราะว่าเราเข้ามาอยู่ในป่าดูดิทั้งวีนเลยน้ำก็ไม่ได้อาบเหม็นพอตัวเลย

     วันที่สี่ พวกเราก็ไม่ได้อาบน้ำแปรงฟัน แบบว่าวันนี้ยังไงก็ต้องเน่าเป็นวันที่สอง เห็นครูฝึกบอกว่าวันนี้เป็นวันที่โหดทีสุด พอเราเดินทางมาถึงฐานนี้เราก็ต้องมานั่งกินข้าวตั้งแต่เช้ามืด พอ 7 โมงเท่านั้นแหละนรกได้มาเยือนพวกเรา พวกเราโดนสั่งกลิ้ง สั่งคลาน สั่งหมอบ สั่งคลานนี่หนักสุดเลย ทำไปมาเป็น 10 กว่ารอบ อยากจะร้องเลยมันเหนื่อยมาก เลอะด้วย ยิ่งเวลายิ้มนะฟันนนี่แดงเลย เพราะดินแดงมันเข้าปาก  แล้วช่วงนั้นหนังเรื่องแฟนฉันกำลังดัง ครูฝึกก็ดันให้ทุกคนนอนหน้าแหงนไปทางดวงอาทิดแล้วยกขาขึ้นมาทำเป็นปั่นจักรยานบนอากาศแล้วก็ร้องเพลงว่า 7 นาฬิกา รีบไปเล่าเรียน แต่ตัวหมุนเวียน ถึงเรียนสับสบ ร้องได้แค่นี้แหละท่าทางจะผิดด้วย วันนี้เราจะฝึกการบุก  และ การตั้งรับ นุกมาเลย แต่เหนื่อย ช่วงเช้าผมต้องเป็นฝ่ายบุก ต้องเดินตามที่รสบลุ่มแมเอ็กเฟ็ก ส่วนผมเป็นพลปืนใหญ่ พอถึงเวลายิงกันก็ให้ทำเสียงออกมาเปง เสียงแหบกันไปแถว พอช่วงบ่ายผมเปลี่ยนจากการบุก มาเป็นการตั้งรับซึ่งสบายมาก พอมาถึงที่ประจำตำแหน่ง พวกเราก็นั่งรอพวกที่เป็นฝ่ายบุกมา พอมาเสร็จก็ให้นั่งตะโกน บึ้ม บึ้ม คิดแล้วตลกน่าดูเลย พอฝึกเสร็จก็จะมีการรวมพลประมาณค่ำๆหน่อยก้จะมีการให้พรอะไรปาะมาณแบบว่าจะจากกันแล้ว แต่ที่ไหนได้ยังเหลือตั้ง 1 วันแต่หนุ่งวันสุดท้ายผมไม่ได้คิดอะไรเพราะจะได้กลับบ้านแล้ว พอเดินมาถึงที่พักผมก็อาบน้ำแปรงฟันอย่างด่วน จะทำไงได้ล่ะตั้งสองวันแล้วยังไม่ได้โดนน้ำเลย และอีกอย่างนึกผมจะได้เปลี่ยนเสื้อซับในซักทีใส่มาตั้ง 4 วันแล้ว เน่าเลย พวกคุณไม่สงสัยเหรอว่าทำไมพวกผมถึงถ่ายไม่ออกกัน ก็เพระว่าเราสูญเสียเหงื่อกันมากจึงไม่ค่อยมีน้ำในร่างกายท้องก็หย่ายเอาหย่ายเอา 

    พอวันที่ห้า สุดท้ายแล้วอย่างดีใจเลย วันนี้ครูฝึกให้ตื่นสายได้นิดนึง พอตื่นมาก็อาบน้ำ เปลี่ยนชุดใหม่ที่เตรียมมาอีกตังนึงกลับบ้านจะได้สะอาด แต่ยังไงวันนี้ก็ต้องฝึกอยู่ดี วันนี้เราต้องฝึกอยู่สองฐาน ฐานแรกผมต้องไปปีบเชือกข้ามบึงน้ำ มันก็ไม่มีไรยากผมก็ผ่านไปอย่างสบาย พอฐานสองโดดหอ ตอนผมอยู่ข้างล่างก้ดูว่ามันไม่เห็นน่ากลัวไรเลยแค่กระโดลงมาเองพอผมขึ้นไปถึงคิวโดดต้องเหวอเลยพอถึงคิวจะโดด มันเสียวอะ แล้วผมกำลังที่จะโดดพอดี ครูฝึกก็ดันมาผลักตกลงไปเลย ไม่ทันตั้งตัวเลยหลับตายี๋เลย เสียวแป็บๆ พอผ่านสองด่านเสร็จผมก้สบายใจแล้วก็เดินไปกินน้ำขวด2 ขวดไหด้เพราะความสบายใจ ก็นัง่รอให้พวกที่โดดหอโดให้เสร็จ แล้วสวรรค์ก็มาแล้ว เราได้กลับบ้านแล้ว คงไม่ต้องบอกนะว่าเวลากลับบ้านแล้วพวกเรามีสภาพยังไงบ้าง อย่ากะรถป่าช้าเลย เงียบสงัด เพราะหลับกันหมด แล้วเราก็มาถึงศุนย์ฝึกวิภาวดีอย่างปลอดภัย  หมดแล้ว พิมพ์เมื่อยมากๆๆๆๆเลย  ไปแหละนะ มาแชร์ประสบการณ์